Uwrażliwienie dzieci na estetykę w kulturze codzienności - Ferenz, Krystyna (Konteksty Pedagogiczne, 2015)
Wrażliwość to zdolność odbioru subtelnych odczuć i emocji. Ta typowo ludzka cecha może rozwijać się pod wpływem doświadczeń z ludźmi i kontaktów z przyrodą. Specyficznymi kontaktami są kontakty ze sztuką. Szcze-gólnym okresem wrażliwości jest dzieciństwo. Wtedy kształtuje się nie tylko świadomy odbiór, ale i ocena estetyczna. Estetyka dziecięca porządkuje wiedzę i zdobywane doświadczenie według prostych schematów. Dla dzieci to, co dobre, jest ładne, i odwrotnie. Stopniowo poprzez poznawanie i rozumienie budują one zręby osobistych preferencji. Subiektywne rozpoznawanie i odczuwanie wartości etycznych i estetycznych buduje i porządkuje świat tak, by był dla dziecka zro-zumiały na aktualnym poziomie jego rozwoju. Jeśli warunki sprzyjają, zdolności odbioru estetycznego rozwijają się, jeśli nie, zaprzepaszczone zostają potencjalne możliwości. Uwrażliwienie jest sposobem przygotowania do krytycznej interpre-tacji działalności człowieka w aspekcie kultury i natury.