FOMO (Fear of Missing Out) – problemem edukacyjnym i behawioralnym w czasach nowych form komunikacji - Modzelewski, Piotr (Konteksty Pedagogiczne, 2020)
FOMO, czyli niepokój, że coś nas ominie, jest nowym problem społecznym związanym z destruktywnym użytkowaniem nowych mediów. Wzbudził zainteresowanie badaczy wraz z rozwojem Internetu i portali społecznościowych. Współcześnie zjawisko to może być uznawane za jeden z aspektów uzależnienia od Internetu. Osoby doświadczające FOMO chcą być na bieżąco, a zarazem doświadczają niepokoju dotyczącego: 1) aktywności, w jakich biorą udział znajomi; 2) informacji, o których dowiedzieli się znajomi przed nimi; 3) zakupów dokonanych przez znajomych. FOMO może prowadzić do wrażenia, że omijają nas różne satysfakcjonujące wydarzenia będące doświadczeniem innych. Ten rodzaj niepokoju koreluje z niską samooceną, uczuciem smutku, zazdrości, objawami depresji, lęku, pogarsza koncentrację i pamięć, co może mieć negatywne konsekwencje dla edukacji. FOMO pogarsza także sen i może sprzyjać niebezpiecznej jeździe samochodem. Przeprowadzone badania własne na próbie 500 polskich użytkowników Internetu wskazują, że 17,6% badanych ma silnie nasilenie FOMO i jest ono nieco bardziej nasilone u osób do 35 roku życia i kobiet. Objawy FOMO korelują z cechami osobowości oraz częstotliwością odblokowywania telefonu i sprawdzania mediów społecznościowych w telefonie i komputerze. W artykule przedstawiono równieżpotencjalne rozwiązania problemu FOMO, które można wykorzystać w działaniach profilaktycznych prowadzonych przez pedagogów i psychologów. Grupy, które powinny być objęte psychoprofilaktyką, to przede wszystkim młodzieżi młodzi dorośli.